Strona LO
mask
Start arrow Aktualności arrow Komunikaty arrow Spotkania z pisarzami - Agnieszka Wolny-Hamkało
Menu główne
Start
Aktualności
O nas
Polecamy
Zbiory
Nowości
Katalog on-line
Adresy stron
Wyszukiwarki
Galeria
Matura
Wyszukiwarka
Spotkania z pisarzami - Agnieszka Wolny-Hamkało Drukuj Email

SPOTKANIA Z PISARZAMI

We wtorek, 1 lutego, o godzinie 11 odbędzie się spotkanie

 z panią Agnieszką Wolny-Hamkało (ur. 1979), poetką i publicystką.

 

Debiutowała ona w 1999 roku tomem poetyckim „Mocno poszukiwana”. Następnie opublikowała: „Lonty” (2001), „Gospel” (2004), „Ani mi się śni” (2005), „Spamy miłosne” (2007) oraz “Nicon i leica” (2010).

Jest także autorką poematu dla dzieci „Nochal czarodziej” (2007, il. A. Wajda) i współredaktorką (wraz z Justyną Sobolewską) antologii opowiadań „Projekt Mężczyzna” (2009).

Współpracuje m. in. z „Polityką”, „Gazetą Wyborczą” i „Lampą”. W TVP współprowadzi (wraz z Andrzejem Grabowskim) program „Hurtownia książek”. Redaguje wideotygodnik Kultuba. Mieszka we Wrocławiu.

Twórczości Agnieszki Wolny-Hamkało również  na stronach internetowych:

http://wolnyhamkalo.blog.polityka.pl/?page_id=2

http://www.biuroliterackie.pl/przystan/przystan.php?kto=wolny-hamkalo

 Spotkanie poprowadzi pisarka i dziennikarka pani Agnieszka Drotkiewicz.

 

KANON 10 książek

według Agnieszki Wolny-Hamkało:

 „Schizma” Marcina Świetlickiego

Najważniejsza współczesna książka poetycka o rozpadzie miłości.To tomik, który regularnie – zaczytywany przez mnie na śmierć – trafiał do introligatora. Książka, którą mam w trzech egzemplarzach, na wszelki wypadek. I znając na pamięć wszystkie wiersze – nadal ją czytam.

 „Życie na Korei” Andrzeja Sosnowskiego

Rzecz, która nauczyła mnie pokory. Wiersze z tajemnicą, której nie należy demaskować. Sosnowski to producent tekstów na wskroś współczesnych i boleśnie pięknych – jednocześnie „baśniowych”i podszytych erotycznym, nieoczywistym mrokiem.

 „Konające zwierze” Philipa Rotha

Roth to pisarz bezlitosny. Szczery do bólu, dosłowny i diabelnie przenikliwy. Jego diagnozy dotyczące kondycji współczesnego człowieka, a przede wszystkim jego seksualności, są wyjątkowo trafne. „Konające zwierzę” to wstrząsająca powieść o sile namiętności –z odważną erotyką w tle.

 „Cafe Panika” Rolanda Topora

Topor nauczył mnie wolności w literaturze. Wolności od realizmu, powagi. Dzięki niemu wpadłam na to, jak dostrzegać absurdy świata i śmieszność – cudzą i co cenniejsze – własną. Książki Topora pokazują, że o naszych ziemskich potworach: słabościach i lękach - można mówić ze zbawiennym dystansem. Topor ma  też coś, co można by nazwać wrażliwością surrealistyczną, która udziela się czytelnikom.

 „Żart” Milana Kundery

Powieść doskonała. Gdyby kosmici pragnęli kiedyś poznać „prawdziwą powieść” – pokazałabym im „Żart” – rzecz o chybionej komunikacji, życiowych pomyłkach i ponurych psikusach losu – z komunistycznymi Czechami w tle. Kundera przejmująco pokazuje ludzkie słabości i namiętności. I rożne rodzaje miłości – dalekie od pop-kulturowego ideału.

 „Mao II” Don DeLillo

Melancholijna powieść o współczesnej metropolii, której symbolem jest Nowy Jork. Ale także rzecz o samotności w tłumie i ludziach, żyjących na marginesie rzeczywistości: pisarzach, fotografach, członkach sekt. Magnetyczna, boleśnie piękna historia, którą trudno zapomnieć.

 „Niewidzialne miasta” Italo Calvino

Siła wyobraźni tego pana wcisnęła mnie w krzesło. Jego opowieściami o nieistniejących, wymyślonych miastach rządzi logika marzenia sennego. Oniryczne, napisane niezwykłym językiem opowiadania to impresje śpiącego, sny malarza.

Dukla” Andrzeja Stasiuka

Ta książka pokazała mi, że pisarz może zamykać w swoich powieściach czas i panować nad nim: rozciągać go, bądź skracać, zapętlać lub zatrzymywać. - Nostalgiczna, pełna czaru opowieść  o niebanalnym pięknie i marzeniach, o miejscach, które mają inną temperaturę, które z jakichś powodów są wyjątkowe.

 „Idiota” Fiodora Dostojewskiego

Dostojewski pisząc prozę realistyczną, potrafi jednocześnie oddać coś, co można by nazwać patetycznie „życiem duchowym” bohaterów. Jest mistrzem budowania głębokich, trójwymiarowych postaci. Wiarygodność, mięsistość bohaterów bierze się między innymi stąd,że autor nie boi się relatywizmu, a ludzie kryształowi przecież nie występują w naturze.

Listonosz” Charlesa Bukowskiego

„Listonosz” przyniósł odświeżenie języka. Jedną książką potrafił rozbić cały patos Ameryki. Siarczysty i radykalny, a jednocześnie delikatnyi poetycki. Wulgarny, pornograficzny i nostalgiczny, romantyczny.

 „W drodze” Jacka Kerouaca

Książka, która dała mi atletycznego kopa energetycznego, dzięki której zyskałam odwagę, żeby rzucić się w wir życia, ruszyć w podróż, zdobyć kilka szczytów i przeczytać kilkanaście powieści i dziesiątki wierszy beatników – generacji płonącej szybko i spektakularnie jak saletra.

 

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »