Strona LO
mask
Start arrow Aktualności arrow Komunikaty arrow Spotkania z pisarzami - Remigiusz Grzela
Menu główne
Start
Aktualności
O nas
Polecamy
Zbiory
Nowości
Katalog on-line
Adresy stron
Wyszukiwarki
Galeria
Matura
Wyszukiwarka
Spotkania z pisarzami - Remigiusz Grzela Drukuj Email
Przypominamy o cyklu  ”SPOTKAŃ  Z PISARZAMI”
 
4 stycznia
o godzinie 12 odbędzie się spotkanie
z panem Remigiuszem Grzelą.

 


Remigiusz Grzela - poeta, dramaturg, prozaik, dziennikarz, wykładowca.
Autor  m.in książek: "Bagaże Franza K. czyli podróż, której nigdy nie było",  „Rozum spokorniał. Rozmowy z twórcami kultury”, „Hotel Europa. Rozmowy”, powieści „Bądź moim Bogiem” dedykowanej postaci Wiery Gran,  a także wywiadu-rzeki z Marianem Kociniakiem „Spełniony”.  Autor sztuk teatralnych: „Na gałęzi”, „Biografia”, „Uwaga - złe psy!”, „Naznaczeni”, „Błękitny diabeł”, „SM”, „First Lady”, „Oczy Brigitte Bardot”, scenariuszy spektakli „Patty Diphusa” wg Pedro Almodovara i „Marilyn i Papież", a także autor filmu dokumentalnego "Polska Jasienicy". W "Gazecie Wyborczej" prowadzi cykl "Teatr, Muzyka, Kino w Gazeta Cafe", pisze także blog: www.remigiusz-grzela.pl

Spotkanie poprowadzi pisarka i dziennikarka pani Agnieszka Drotkiewicz.

 

KANON

KANON wg Remigiusza Grzeli

To nie jest lista najważniejszych dla mnie książek. Ale to lista tych książek, od których nie można się oderwać, które odsłaniają pęknięcia i okaleczenia, które pokazują świat i ludzi od odszewki, które pozwalają rozumieć, a niektóre z nich potrafią leczyć. Kolejność dowolna.

  „Gorący oddech pustyni” Gustawa Herlinga-Grudzińskiego - opowiadania z lat 1993-95, pisarz przygląda się temu, co w człowieku mroczne. Mistrzowskie opowiadania, od których nie można się uwolnić. Moje ulubione to „Portret wenecki”- historia kopistki obrazów, która czeka na syna; a także „Hamlet piemoncki” - o matce, które oskarża syna o zabójstwo jej drugiego męża.

„Król Lear nie żyje” Marii Bojarskiej - wywrotowa biografia wielkiego aktora Tadeusza Łomnickiego, napisana przez żonę, która bynajmniej nie wystawia artyście pomnika, a pokazuje go w wielu uwikłaniach - artystycznym, politycznym, ale też w niewoli własnej wielkości. Książka, po której o teatrze i artystach nie można myśleć ani obojętnie ani pobłażliwie. Kij w mrowisko.

 „Dziennik 1915-1941” Virginii Woolf - charyzmatyczna i wyzwolona pisarka w pancerzu własnych obsesji, słabości i zachwytów. Niewiele tak zmysłowych dzienników czytałem, a sposobu portretowania ludzi można naprawdę zazdrościć - jednym, dwoma zdaniami Woolf potrafi precyzyjnie kogoś scharakteryzować, nie tylko go opisać ale i wrzucić w naszą pamięć.

 „Co u pana słychać” Krzysztofa Kąkolewskiego - wybitny, ale już dzisiaj zapomniany reporter wyrusza w poszukiwaniu nazistów. Staje przed nimi i zadaje im jedno, tytułowe pytanie. Wstrząsająca książka o rodzeniu się zła, o jego konsekwencjach i odpowiedzialności, jakiej często się za zło nie ponosi.

 „My z Jedwabnego” Anny Bikont - książka nie dość doceniona. Autorka, reporterka „Gazety Wyborczej” wyrusza do Jedwabnego i próbuje zrozumieć, dlaczego sąsiedzi sąsiadom zgotowali taki los. Opowiada o ofiarach i ich oprawcach. Nie jest w stanie zanocować w Jedwabnem, często, nawet późną nocą, w ulewnym deszczu powraca do Warszawy, żeby na chwilę uciec od ludzi, ich emocji i przekonań.

 „Pasja życia” Irvinga Stone czytałem w liceum, nie wiem, jak dzisiaj odebrałbym tę książkę, ale wtedy całkowicie wpadłem w tę opowieść o Vincencie van Goghu, malowałem i biedowałem z nim, kochałem go każdym fragmentem swojej duszy, zakochałem się w jego malarstwie i chciałem być artystą.

„Dziennik” Julii Hartwig - nic na to nie poradzę, że uwielbiam dzienniki, a Julia Hartwig jest jedną z moich ukochanych poetek. Razem z nią spaceruję ulicami Paryża i Nowego Jorku. Julia Hartwig opowiada o ludziach, których poznała, dzisiaj dla nas często już legendarnych. To książka o prawdziwym sensie życia  i sensie tworzenia. O tym, że warto iść swoją drogą i żyć naprawdę po swojemu.

„List do Ojca” Jerzego Wójcika i Grzegorza Piechoty (opracowanie) - książka dziennikarzy „Gazety Wyborczej”, którzy zorganizowali wśród czytelników akcję pisania listów do ojców. W gruncie rzeczy wstrząsający portret nieobecności ojców w życiu synów. Ta książka pozwoliła mi wiele zrozumieć. Ten projekt to nawiązanie do ważnej książki Franza Kafki „List do Ojca”, w gruncie rzeczy chyba pierwszej psychoanalitycznej książki w ogóle.

 „Rozmyślania przy makijażu” Marii Kornatowskiej - czytam zawsze, kiedy chcę się oderwać od rzeczywistości. Osobista opowieść o Nowym Jorku. Kornatowska pokazuje miejsca i ludzi, prowadzi swoimi szlakami, opowiada o historii kina i teatru, ta książka to niezwykła afirmacja życia i świata. Maria Kornatowska zmarła niedawno, nie decydując się na leczenie nowotworu. Chciała odejść w momencie, w którym nic nie zachwiało jeszcze jej miłości do życia i do świata.

 „Pożegnanie z Afryką” Karen Blixen - autobiograficzna powieść niezwykłej autorki, nieśmiertelna opowieść o budowaniu swojego świata gdzie indziej,o tęsknocie, potrzebie miłości, niezależności i uzależnieniu, o Afryce i lwach, które stają się symbolem. Bezsenne noce gwarantowane na tej przytulnej farmie na upalnym wzgórzu, skąd dostrzec można plantację kawy.
Do kompletu dołączyłbym dwa opowiadania Blixen „Uczta Babette” i „Burza” - o życiu i o sztuce życia.

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »